| Meaning:
To be enough/sufficient, to suffice. |
| Gerund:
bastando |
Past
Participle: bastado |
|
MODO
INDICATIVO
|
|
|
|
Pretérito
Perfecto
|
| ha |
bastado |
han |
bastado |
|
|
|
|
Pretérito
Anterior
|
| hubo |
bastado |
hubieron |
bastado |
|
|
Imperfecto
|
| bastaba |
bastaban |
|
|
Pluscuamperfecto
|
| había |
bastado |
habían |
bastado |
|
|
Potencial
Simple
|
| bastaría |
bastarían |
|
|
Potencial
Compuesto
|
| habría |
bastado |
habrían |
bastado |
|
|
|
|
Futuro
Perfecto
|
| habrá |
bastado |
habrán |
bastado |
|
|
MODO
IMPERATIVO
|
| baste
|
|
basten |
|
|
|
MODO
SUBJUNTIVO
|
|
|
|
Pretérito
Perfecto
|
| haya |
bastado |
hayan |
bastado |
|
|
Pretérito
Imperfecto
|
| bastara
o bastase |
bastaran
o bastasen |
|
|
Pluscuamperfecto
|
| hubiera
o hubiese |
bastado |
hubieran
o hubiesen |
bastado |
|